YDS Başvuru Süreci

  Şu Ösym'den çektiğimi Pamuk Prenses kötü kalpli cadıdan, Romeo Capulet sülalesinden çekmemiştir. Yemin vericem, o derece. Güzelim gençlik yıllarımı üniversite sınavını kazanayım diye dershane, etüt köşelerinde harcadım. Üniversiteye girdim yine yakamı kurtaramadım. Ösym bu ülkenin gerçeği hepimiz biliyoruz. Ama teknoloji ile bütünleşemeyen kamu yapılarımız bırakın bir adım daha ileri gitmeyi gün be gün geriye gidiyor. Bu da adayları zor durumda bırakıyor. Arşivden silinen sınav bilgileri, kaybolan aday bilgileri derken Ösym bürolarından başvuru yapması gereken adaylar çoğalıyor. Önceki yılların aksine sınav başvuru merkezleri de azalmış. Türkiye'nin 3. büyük şehri dediğimiz İzmir'de 3 tane başvuru merkezi var. Çalışan sayısı ise kapasiteyi kaldıramıyor. Bugün başvuru yaptığım merkezde çalışan 4 memur vardı. Daha önce de başka bir merkeze gitmiştim, 2 gün üst üste sıra bulamayınca bugünkü diğer merkezi denedim. Dediğim gibi burda da çalışan 4 memur vardı yalnız. Belli bir saatten sonra kapıları kitleyerek adayları içeri sokmadılar, daha fazla başvuruyu kaldıramayız diye. İçerdeki adayların başvuru işi de mesai saatini aştı tabii ki.
  Daha fazla merkez açmak da bir çözüm elbet ama maliyet etkin bir yöntem olarak düzgün bir arşiv oluşturulmalı. Arşiv sadece sınav odaklı değil aday odaklı da olmalı. Ösym'de bir kullanıcı olduğum halde şifremle başvuru yapamıyorum çünkü fotoğrafım yok. Ben üniversite sınavlarına, üniversiteye her yere fotoğrafla kayıt oluyorum. Benim T.C. kimlik no'm ile bağdaştırılmış bir fotoğrafım devletin pek çok sisteminde çıkıyorken niye her seferinde Ösym başvuru merkezine gitmek zorundayım.
  Özetleyecek olursam sınav merkezlerinde çok fazla yığılma var, bunun nedeni de teknolojiyi hala kullanamıyor olmamız. Boşuna giden saatlerimize günlerimize mi yanalım, ayakta beklemekten yorgun bedenlerimiz için mi üzülülelim? Belediye bile öğrenci bilgilerini sistemden alabiliyorken bugün pek çoğu lisans öğrencisi olan bu adaylar suni bir yığılma oluşturuyor.
  Herşeyin sıkıntısını bırakıp sınava girelim a dostlar, memlekette işler böyle işte...